Duvarlarda Gözyaşım Saklı - Engelli Şiir
 |
| Engelli - Tekerlekli Sandalye |
Dört duvar arasında yaşıyorum
Duvarların rengi pek bir soluk
Odamın içinde bir o yana bir bu yana
Bakar dururum o asık suratlı duvarlara
Bazen ağlar gözyaşlarımı duvarlara saklarım
Kimse bilmesin görmesin gözyaşlarımı
Hiç dışarı çıkamam ki birinin yardımı olmasa
Bekler dururum biri yanıma gelse de vaktim çabuk geçse
Ölmeyi bekleyen umutsuz hasta gibiyim
Ama ne ölüyor ne yaşıyorum
Bazen pencereden bakıyorum
En sevdiğim yerdir pencerem
Ah o sokakta ki çocuklar yok mu?
O neşe dolu sesleri koşuşturmaları
Baktıkça yüzümde gülümsemeler açar
Bende oyun oynarım bazen
Duvarlara gözlerimle hayalden resimler çizerim
Çizdiğimi sormayın hep mutluluk özlemidir.
Küçük kardeşim gelince odama
Yüzümde güller açar
Çünkü masadan alamadığım bir bardak suyu verir
Siz bilir misiniz bir bardak su için saatlerce beklemeyi
Tuvalete gitmek için mahçup gözlerle beni götür demeyi
Yine gece oldu ama fark eden nedir ki
Bak yine aynı yatakta aynı karanlıktayım
Günlerin rengi değişiyor anlamsız siyah beyaz
Böyle yaşamak ne kadar zor bir bilseniz
Hiç olmayan sabahları beklemenin acısını
Yazar: Lodos Denizcisi 31.10.2009
Omurilik felçlilere ve tüm engellilere ithafen yazılmıştır.
kucukmustafa322@gmail.com