Sonsuz dağlar
Sonsuz dağlara geldim, bakarım.
Ben talihime yanar, yanar ağlarım.
Dağlar dağlar, var mı senden yücesi?
Ben kendime yanar, yanar ağlarım.
Bu ne kadermiş, ne talihmiş?
Dünyayı sorgular, sorgular yanar ağlarım.
Dağlar dağlar, var mı senden yücesi?
Ömrüm zayi olmuş; yanar, yanar ağlarım.
Küskünüm bu dünyaya, bakar yanarım.
Yol vermeyen dağlara küser, gönül bağlarım.
Dünyada yoğum ben; dünyanın şehrine bakar ağlarım.
Dağlar dağlar, var mı sana zararım?
Yokmuş bu dünyada bir yerim.
Dağlar, taşlar; sizde benim hayalim.
Geldi mi başımdan dertler, dağlara döker ağlarım.
Benim sonum kara, kara toprak;
Mezarımı dağlara kazın, bırakın.
Vay beni, beni terk edin dağlara!
Ben bir garip kulum, bırakın.
Dağlarında kalmış bir kulum.
Kimsesiz dağlarda öldürün beni.
Sağım da yalan, solum da yalan; bu garibe mezar kazın dağlarda.
Ben dağlara içimi dökerim.
Yokmuş bu dünyada bir yerim.
Kendi kendime yanar ağlarım.
yazar: Mustafa k

kucukmustafa322@gmail.com